| การเทียบเสียง
ในภาษาเกาหลี ได้มีการกำหนดระบบในการ ถอดภาษาเกาหลีด้วยอักษรโรมัน ไว้ โดยเป็นที่นิยมมาก 2 ระบบ คือ ระบบ กระทรวงวัฒนธรรมเกาหลี 2000 ระบบที่ใช้อย่างเป็นทางการในประเทศเกาหลีใต้ปัจจุบัน และ ระบบแมกคูน-ไรซ์ชาวเออร์ ใช้ในประเทศเกาหลีเหนืออย่างเป็นทางการในปัจจุบัน และเคยใช้ในเกาหลีใต้อย่างเป็นทางการในช่วง พ.ศ. 2527-2543
สำหรับในภาษาไทยนั้น เนื่องจากยังไม่มีการเทียบเสียงภาษาเกาหลีกับภาษาไทยอย่างเป็นทางการ ข้อมูลการเทียบเสียงต่อไปนี้จึงเป็นเพียงการเทียบเสียงเบื้องต้น ซึ่งอาจจะไม่ถูกต้องมากนัก พยัญชนะทุกตัวในภาษาเกาหลีมีเสียงแตกต่างกัน แต่พบว่าบางครั้งการได้ยินของคนไทยไม่สามารถแยกแยะความแตกต่างได้เหมือนคน เกาหลี เช่น คำว่า 자 กับ 차 เป็นต้น
พยัญชนะ
| ฐานริมฝีปาก | ฐานปุ่มเหงือก | ฐานหลังปุ่มเหงือก | ฐาน เพดานอ่อน | ฐานเส้นเสียง | ||
| เสียง กักและ เสียงกึ่งเสียดแทรก |
สิถิลเบา | ㅂ /p/ ป | ㄷ /t/ ต | ㅈ /t͡ɕ/ จ | ㄱ /k/ ก | |
| สิถิลหนัก | ㅃ /p͈/ ป* | ㄸ /t͈/ ต* | ㅉ /t͡ɕ͈/ จ* | ㄲ /k͈/ ก* | ||
| ธนิต | ㅍ /pʰ/ พ | ㅌ /tʰ/ ท | ㅊ /t͡ɕʰ/ ช | ㅋ /kʰ/ ค | ||
| เสียง เสียดแทรก | เบา | ㅅ /s/ ซ | ㅎ /h/ ฮ | |||
| หนัก | ㅆ /s͈/ ซ* | |||||
| เสียงนาสิก | ㅁ /m/ ม | ㄴ /n/ น | ㅇ /ŋ/ ง (ตัวสะกด) | |||
| เสียง ข้างลิ้น | ㄹ /l/ ล | |||||
พยัญชนะบางตัวเช่น ㅂㅈㄱ เมื่ออยู่หน้าคำ (พยางค์แรกของคำ) จะออกเสียงเป็น พ, ช, ค ตามลำดับ หากไม่ได้อยู่ในพยางค์แรกจะอ่านเป็น บ, จ, ก เป็นต้น พยัญชนะที่กำกับดอกจันไว้หมายถึงพยัญชนะเสียงหนัก
สำหรับ ㅇ เมื่อเป็นพยัญชนะต้นแต่มีคำอื่นมาก่อน จะนำพยัญชนะสะกดของคำก่อนหน้ามาเป็นเสียงพยัญชนะต้น ดูที่ การอ่านโยงเสียง
ตัวอย่างคำศัพท์
| หน่วยเสียง | ตัวอย่าง | ทับศัพท์ | คำแปล |
| ㅂ /p/ | 발 [pal] | bal | เท้า |
| ㅃ /p͈/ | 빨다 [p͈alda] | ppalda | ซักผ้า |
| ㅍ /pʰ/ | 팔 [pʰal] | pal | แขน |
| ㅁ /m/ | 말 [mal] | mal | ม้า |
| ㄷ /t/ | 달 [tal] | dal | พระจันทร์ |
| ㄸ /t͈/ | 딸 [t͈al] | ttal | ลูกสาว |
| ㅌ /tʰ/ | 타다 [tʰada] | tada | ขี่ |
| ㄴ /n/ | 날 [nal] | nal | วัน |
| ㅈ /ʨ/ | 잘 [ʨal] | jal | บ่อน้ำ |
| ㅉ /ʨ͈/ | 짜다 [ʨ͈ada] | jjada | คั้น |
| ㅊ /ʨʰ/ | 차다 [ʨʰada] | chada | เตะ |
| ㄱ /k/ | 가다 [kada] | gada | ไป |
| ㄲ /k͈/ | 깔다 [k͈alda] | kkalda | กระจาย |
| ㅋ /kʰ/ | 칼 [kʰal] | kal | มีด |
| ㅇ /ŋ/ | 방 [paŋ] | bang | ห้อง |
| ㅅ /s/ | 살 [sal] | sal | เนื้อหนัง |
| ㅆ /s͈/ | 쌀 [s͈al] | ssal | ข้าวสาร |
| ㄹ /l/ | 바람 [paɾam] | baram | ลม |
| ㅎ /h/ | 하다 [hada] | hada | ทำ |
สระ
| สระเกาหลีพื้นฐาน |
| ฐาน | +อี | ||||||||||
| ฐาน | ㅏ /a/ อา | ㅓ /ʌ/ ออ | ㅗ /o/ โอ | ㅜ /u/ อู | ㅡ /ɯ/ อือ | ㅣ /i/ อี | ㅐ /ɛ/ แอ | ㅔ /e/ เอ | ㅚ /ø/ เออ | ㅟ /wi/ วี | ㅢ /ɰi/ งึย (อึย) |
| ย+ | ㅑ /ja/ ยา | ㅕ /jʌ/ ยอ | ㅛ /jo/ โย | ㅠ /ju/ ยู | ㅒ /jɛ/ แย | ㅖ /je/ เย | |||||
| ว+ | ㅘ /wa/ วา | ㅝ /wʌ/ วอ | ㅙ /wɛ/ แว | ㅞ /we/ เว | |||||||
- /ʌ/ ออกเสียงอยู่ระหว่าง “ออ” กับ “เออ” บางตำราก็ใช้ /ə/ “เออ” ไปเลย
- /ø/ ออกเสียงอยู่ระหว่าง “เอ” กับ “เออ”
สระเกาหลีไม่เหมือนภาษาไทยซึ่งมีเสียงสั้นเสียงยาวแยกกัน เช่น สระอิ หรือ สระอี จะรวมเป็นสระเดียว คือ /i/ แต่จะเป็นเสียงสั้นหรือเสียงยาวนั้นขึ้นอยู่กับการเน้นเสียง แม้คำที่เขียนเหมือนกันแต่อ่านด้วยเสียงที่ต่างกัน ความหมายก็อาจเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ดังตัวอย่างต่อไปนี้
| สระเสียงสั้น | สระเสียงยาว | ||
| /i/ อิ | 시장 (sijang [ɕiˈʥaŋ], ความหิว) | /iː/ อี | 시장 (sijang [ˈɕiːʥaŋ], ตลาด) |
| /e/ เอะ | 베개 (begae [peˈɡɛ], หมอน) | /eː/ เอ | 베다 (beda [ˈpeːda], ตัด) |
| /ɛ/ แอะ | 태양 (taeyang [tʰɛˈjaŋ], พระอาทิตย์) | /ɛː/ แอ | 태도 (taedo, [ˈtʰɛːdo], ความคิดเห็น) |
| /a/ อะ | 말 (mal [ˈmal], ม้า) | /aː/ อา | 말 (mal [ˈmaːl], คำ, ภาษา) |
| /o/ โอะ | 보리 (bori [poˈɾi], ข้าวบาร์เล่ย์) | /oː/ โอ | 보수 (bosu [ˈpoːsu], เงินเดือน) |
| /u/ อุ | 구리 (guri [kuˈɾi], ทองแดง) | /uː/ อู | 수박 (subak [ˈsuːbak], แตงโม) |
| /ʌ/ เอาะ | 벌 (beol [ˈpʌl], การลงโทษ) | /əː/ เออ | 벌 (beol [ˈpəːl], ผึ้ง) |
| /ɯ/ อึ | 어른 (eoreun [ˈəːɾɯn], ผู้อาวุโส) | /ɯː/ อือ | 음식 (eumsik [ˈɯːmɕik], อาหาร) |
^ ชาวเกาหลีส่วนใหญ่ออกเสียง /ʌː/ “ออ” (เสียงยาว) เป็น /əː/ “เออ”
[แก้] ตัว สะกด
แม้พยัญชนะเกาหลีจะมีหลายตัว และแต่ละตัวเสียงแตกต่างกัน แต่เมื่อนำมาใช้เป็นตัวสะกดแล้ว จะมีทั้งหมด 7 แม่เท่านั้น ดังตาราง จะเห็นว่าคล้ายคลึงกับภาษาไทย โดยที่ต่างออกไปคือ เสียง “ล” เมื่อนำไปเป็นตัวสะกดแล้วจะไม่ใช่เสียง “น” นอกจากนี้อาจพบตัวสะกดแบบที่มีพยัญชนะสะกดสองตัว เช่น 여덟, 앉다 ฯลฯ ตัวสะกดลักษณะนี้จะเลือกออกเสียงเฉพาะตัวใดตัวหนึ่งเท่านั้น และอีกตัวจะไม่ออกเสียง เช่น 여덟 อ่านว่า /ยอ-ดอล/ ไม่ใช่ /ยอ-ดอบ/ การที่จะทราบว่าตัวสะกดคู่จะออกเสียงพยัญชนะตัวใด แสดงดังตาราง อย่างไรก็ตามมีตัวสะกดคู่บางส่วนที่ออกเสียงไม่แน่นอนขึ้นกับคำ คือ ㄺ และ ㄼ
| ตัวสะกด | พยัญชนะ | ตัวอย่าง |
| กง | ㅇ | 성 = /ซอง/ |
| กน | ㄴ ㄵ ㄶ | 원 = /วอน/ |
| กม | ㅁ ㄻ | 남 = /นัม/ |
| กก | ㄱ ㄲ ㅋ ㄳ | 밖 = /ผัก/ |
| กด | ㄷ ㅅ ㅆ ㅈ ㅉ ㅊ ㅌ ㅎ | 이것 = /อี-กอด/ |
| กบ | ㅂ ㅍ ㅄ ㄿ | 십 = /ฉิบ/, 없 = /ออบ/ |
| กล | ㄹ ㄽ ㄾ ㅀ | 팔 = /พัล/ |
| ไม่แน่นอน | ㄺ ㄼ | 여덟 = /ยอ-ดอล/ |
การอ่านโยงเสียง
ในพยางค์หนึ่งๆ กรณีที่พยัญชนะต้นเป็นตัวอีอึง (ㅇ) เสียงของมันอาจไม่ใช่เสียง “อ” แต่จะเป็นเสียงของตัวสะกดในพยางค์ก่อนหน้าแทน เช่น
- 직업 อ่านว่า /지겁/ (ชี-กอบ) ไม่ใช่ /직-업/ (ชิก-ออบ)
- 당신은 อ่านว่า /당시는/ (ทัง-ชี-นึน) ไม่ใช่ /당-신-은/ (ทัง-ชิน-อึน)
ถ้าไม่มีคำใดมาก่อนจะออกเสียงคล้าย อ หรือถ้าคำก่อนหน้าไม่มีพยัญชนะสะกด จะออกเสียงเชื่อมสระเข้าด้วยกัน
กฎการอ่านแบบกลมกลืนเสียง*
ในพยางค์ใดที่ลงท้ายด้วยตัวสะกดและพยัญชนะต้นในพยางค์ถัดไป ที่ติดกัน
เสียงของตัวสะกดจะเปลี่ยนเพื่อให้ออกเสียงได้สะดวก กลมกลืนและไม่ขัดกัน โดยจำแนกไว้เป็นกฎต่างๆดังต่อไปนี้
1. พยางค์ใดลงท้ายด้วยตัวสะกดในแม่ /ㄱ/, /ㄷ/, /ㅂ/ และพยัญชนะต้นในพยางค์ถัดไปเป็นเสียงนาสิก เสียงตัวสะกดจะเปลี่ยนเป็น /ㅇ/,/ㄴ/,/ㅁ/ ตามลำดับ เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน
ตัวอย่างเช่น
집는다 -> /짐는다/ เขียนว่า “ชิบนึนดา” แต่จะอ่านเป็น “ชิมนึนดา” เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน
받는다 -> /반는다/ เขียนว่า “พัดนึนดา” แต่จะอ่านเป็น “พันนึนดา” เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน
속는다 -> /송는다/ เขียนว่า “ซ๊กนึนดา” แต่จะอ่านเป็น “ซงนึนดา” เพื่อให้ออกเสียงได้สะดวกกลมกลืนและไม่ขัดกัน
ที่คุ้นเคยกันดีได้แก่ ไวยากรณ์ลงท้ายประโยคอย่างสุภาพ “~습니다” ถึงแม้ว่าจะเขียนเป็น ซึ่บนิดา แต่เพื่อให้เป็นไปตามเหตุผลดังที่กล่าวไว้ข้างต้นแล้ว เราก็จะอ่านว่า ซึม นิดา
ตัวอย่างประโยคหรือวลีที่มัก พบ
| ประโยคเกาหลี | คำอ่านไทย | คำแปล |
| 안녕하세요. | อัน-นยอง-ฮา-เซ-โย | สวัสดี |
| 감사합니다./고맙습니다. | คัม-ซา-ฮัม-นิ-ดะ / โค-มับ-ซึม-นิ-ดะ | ขอบคุณ |
| 사랑해. | ซา-รัง-แฮ | ฉันรักคุณ |
| 실례지만. | ชิล-รเย-จี-มัน | ขอประทานโทษครับ |
| 안녕히 주무세요. | อัน-นยอง-ฮี๊ จู-มู-เซ-โย | ราตรีสวัสดิ์ |
| 반갑습니다. | พัน-กั๊บ-ซึม-นี-ดา | ยินดีที่ได้รู้จัก |
| 죄송합니다. 저먼저갑니다 | ชเว-ซง-ฮัม-นี-ดา. ชอ-มอน-จอ-กัม-นี-ดา. | ขอโทษครับ ผมไปก่อนนะครับ |
ไวยากรณ์
การวางคำในประโยคภาษาเกาหลีมีลักษณะใกล้เคียงกับการเรียงในภาษาญี่ปุ่น และภาษาตุรกีรวมไปถึงภาษาในประเทศอินเดีย โดยเรียงลำดับคำในประโยคเป็น “ประธาน-กรรม-กริยา” ซึ่งแตกต่างกับประโยคในภาษาไทยที่เป็น “ประธาน-กริยา-กรรม” เช่นประโยค “ฉันกินข้าว” ในภาษาไทย จะเขียนลำดับเป็น “ฉันข้าวกิน” ในภาษาเกาหลี
ภาษาเกาหลีมีคำช่วยเพื่อบอกหน้าที่ของคำต่างๆ ในประโยค เช่น เป็นคำช่วยที่ใช้วางหลังสถานที่เพื่อระบุตำแหน่ง และ หรือ เป็นคำช่วยที่วางหลังคำเพื่อระบุว่าคำนั้นเป็นประธานของประโยค เป็นต้น นอกจากนี้ภาษาเกาหลียังมีการผันรูปกริยาหลายรูปแบบเพื่อเปลี่ยนแปลงกาลเทศะ เช่น ระดับความสุภาพและความเป็นทางการของประโยค สภาพกาลของประโยคว่าเป็นอดีต อนาคต หรือปัจจุบัน
50 อันดับศิลปินเกาหลียอดฮิต และ ศิลปินของค่าย YG Entertainment อย่าง BigBang อีกทั้งเสื้อผ้าเกาหลี เกาหลี สุดเท่อีก นะคร๊าฟ!